Twój koszyk (0)
Your cart is empty
Tax included and shipping calculated at checkout
Your cart is empty
Tax included and shipping calculated at checkout
Mąkę z nasion guar produkuje się z nasion fasoli guar. Nie jest ona podstawowym składnikiem naszych posiłków w płynie, lecz funkcjonalnym dodatkiem do żywności, oznaczonym symbolem E 412. Do końca II wojny światowej guar służył przede wszystkim jako pasza dla zwierząt gospodarskich, zanim dostrzeżono jego znaczenie jako rośliny użytkowej. Obecnie określone części fasoli guar wchodzą w skład ogromnej liczby produktów, dlatego praktycznie każdy człowiek na świecie spożywa je codziennie — najczęściej nie zdając sobie z tego sprawy. Możliwości zastosowania mąki z nasion guar są niemal nieograniczone: służy ona jako środek wiążący i zagęszczający, substancja żelująca, stabilizator oraz substancja wypełniająca. Mąka z nasion guar jest znana nie tylko pod oznaczeniem E 412, lecz także pod nazwami mąka guarowa, guaran, guar i guma guar.
Ojczyzną guar są suche regiony Indii i Pakistanu. Obecnie ta roślina strączkowa, której botaniczna nazwa brzmi „Cyamopsis tetragonoloba”, jest uprawiana także w Afryce, Stanach Zjednoczonych i Australii. Jednoroczna lub wieloletnia roślina, osiągająca wysokość do 2 metrów, wytwarza owoce o długości około 10 centymetrów, przypominające zieloną fasolkę. Zawierają one nasiona o wielkości około 5 milimetrów. Spłaszczone nasiona o barwie od kremowej do szarawej są twarde jak krzemień. Stanowią surowiec do produkcji bio-mąki z nasion guar, którą dla BERTRAND pozyskujemy bezpośrednio od ekologicznych rolników w Indiach. Indie, a w szczególności ich najważniejsze regiony uprawy — stany Radżastan, Haryana i Gudźarat — są jednym z głównych dostawców na światowy rynek eksportowy.

Bio-gumę guar dla BERTRAND pozyskujemy bezpośrednio od ekologicznych rolników w Indiach.
Do produkcji gumy guar potrzebne są nasiona owocu. Liście rośliny można spożywać jako warzywo, podobnie jak szpinak. Również zielone strąki można przyrządzać jako warzywo lub dodawać do sałatek. Dojrzałe nasiona należy ugotować przed spożyciem, ponieważ są niezwykle pożywne. Guar do dziś często służy także jako pasza dla zwierząt. Jednak przede wszystkim nasiona są przetwarzane na mąkę.
Uprawa guar, nazywanego również fasolą krzewiastą, pęczkową lub grupową, odbywa się od lipca do grudnia. W okresie wegetacji temperatura powinna wynosić od 25 do 30 stopni Celsjusza, ponieważ roślina jest wrażliwa na zimno. Preferuje raczej suche warunki, gdyż ciepły i wilgotny klimat sprzyja pojawianiu się szkodników i chorób. Guar jest bardzo dobrze przystosowuje się do różnych rodzajów gleby.
ROŚLINA LUBI SUCHY KLIMAT
W Indiach zbiory odbywają się pracochłonnie, ręcznie. Aby uzyskać nasiona, należy usunąć zewnętrzne warstwy, czyli strąki. W tym celu fasolę najpierw się suszy, a następnie młóci. Młócenie to mechaniczny proces, podczas którego nasiona (zależnie od owocu nazywane również zarodkiem, pestką lub ziarnem) są oddzielane od osłony rośliny.
ZBIÓR RĘCZNY
Zewnętrzne warstwy uzyskanych podczas młócenia „nasion” są usuwane w procesie termomechanicznym. Następnie, oddzielając łupinę od zarodka, wytwarza się tak zwane „fragmenty nasion guar”. Bogata w białko tkanka odżywcza, nazywana również bielmem, stanowi od 35 do 42 procent nasiona i jest podstawą do produkcji mąki guar. Zarodek stanowi od 43 do 48 procent, a łupina od 14 do 17 procent nasiona guar.
POWSTAJĄ „FRAGMENTY NASION GUAR”
W przypadku zastosowania w przemyśle spożywczym kluczowe znaczenie ma czystość mąki guar. W tym celu fragmenty nasion są ostatecznie drobno mielone z wykorzystaniem różnych procesów młynarskich. Produkt końcowy zawiera od 10 do 15 procent wody, 5 procent białka, 2,5 procent włókna surowego (błonnika) oraz 1 procent popiołu. Produkcja mąki guar jest stosunkowo pracochłonna. W połączeniu z dużym popytem jest to jeden z powodów, dla których mąka guar jest produktem o wysokiej cenie.
PRODUKT O WYSOKIEJ CENIE
Bezglutenowa guma guar jest składnikiem funkcjonalnym wielu produktów spożywczych. W firmie BERTRAND stosujemy ekologiczną gumę guar ze względu na jej zdolność do lekkiego zagęszczania przygotowanego posiłku w płynie i nadawania mu kremowej konsystencji. Zapobiega to osadzaniu się na dnie shakera BERTRAND warstwy okruchów. Dzięki gumie guar składniki proszku optymalnie łączą się z dodanym płynem. Ponieważ mąka ta nie ma własnego smaku ani nie jest szczególnie bogata w składniki odżywcze, jej funkcja ogranicza się wyłącznie do tej właściwości. Również obecne w niej w dużej ilości błonnik pokarmowy nie odgrywa istotnej roli, ponieważ ilość dodawana do posiłków BERTRAND w płynie jest zbyt mała. Guma guar — której właściwości są zresztą porównywalne z mączką chleba świętojańskiego — składa się głównie z guaran, czyli roślinnego śluzu nazywanego także gumą guar (guar gum). Tkanka odżywcza otaczająca nasiona, czyli bielmo, zawiera od 65 do 76 procent galaktomannanów, a więc węglowodanów o długich łańcuchach. Około 6–7 procent stanowią białka, a pozostała część to głównie cukry: mannoza i galaktoza. Z tego składu wynika ogromna zdolność wchłaniania i wiązania wody.
Z natury guma guar jest roślinnym produktem naturalnym. Podobnie jak w przypadku wszystkich substancji roślinnych, u osób wrażliwych mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości lub objawy alergiczne. Składniki, które mogą być za to odpowiedzialne — takie jak alergenne białka, saponiny czy kwas fluoroctowy — nie są w procesie produkcji dezaktywowane wcale lub tylko częściowo. Spożycie większych ilości może powodować dolegliwości jelitowe, takie jak wzdęcia lub skurcze brzucha, ponieważ guaran jest praktycznie niestrawny, ale bakterie jelitowe rozkładają zawarte w nim wielocukry. W wyniku tego powstają gazy. Jeśli guma guar jest stosowana bez dostatecznej ilości płynu, na przykład w postaci kapsułek lub proszku, jej bardzo silne właściwości pęczniejące mogą doprowadzić do zablokowania przełyku, żołądka lub jelit. W firmie BERTRAND stosujemy w naszych produktach wyłącznie minimalne ilości gumy guar. Zgodnie z oceną EFSA z 2016 roku stosowanie gumy guar uznaje się za bezpieczne i niestwarzające zagrożenia dla zdrowia. Dlatego nie ustalono również wartości ADI (ADI = dopuszczalne dzienne spożycie). Wartość ta określa, jaka może być dzienna dawka danej substancji, aby nie oczekiwać negatywnego wpływu na zdrowie. Wartość ADI definiuje się dla wielu innych dodatków do żywności, ale nie dla gumy guar. Czym jednak dokładnie jest dodatek do żywności? Na zakończenie chcielibyśmy krótko to wyjaśnić.
Mączka z nasion guar jest dodatkiem do żywności. O ile dawniej dodatki występowały w bardzo niewielkiej liczbie (np. dym wędzarniczy, ocet, kwas siarkawy), obecnie liczba tych substancji drastycznie wzrosła. Z jednej strony wiąże się to z przemysłowym przetwarzaniem żywności, z drugiej zaś z nowoczesnymi możliwościami technicznymi oraz badaniem substancji i ich właściwości. W Unii Europejskiej (UE) dopuszczono obecnie kilkaset substancji. Oznacza to, że substancja została sprawdzona pod kątem bezpieczeństwa dla zdrowia. Zgodnie z tym dodatek do żywności jest w świetle prawa „substancją, która ma wartość odżywczą lub jej nie ma, zasadniczo nie jest spożywana jako żywność ani stosowana jako charakterystyczny składnik żywności i jest dodawana do żywności ze względów technologicznych podczas jej produkcji, przetwarzania, przygotowywania, obróbki, pakowania, transportu lub przechowywania, w wyniku czego sama lub jej produkty uboczne stają się lub mogą się stać bezpośrednio lub pośrednio składnikiem żywności” (rozporządzenie (WE) nr 1333/2008 LFGB).
Chodzi między innymi o substancje słodzące, konserwanty, przeciwutleniacze, barwniki, nośniki, substancje spulchniające, regulatory kwasowości, wzmacniacze smaku, emulgatory, substancje zagęszczające lub po prostu substancje wypełniające. Mogą to być chemicznie całkowicie różne substancje o odpowiednich właściwościach. Dodatki podlegają „zasadzie zakazu z zastrzeżeniem zezwolenia”. Oznacza to, że można stosować wyłącznie substancje dopuszczone dla określonych grup produktów. W przypadku niektórych obowiązują wartości graniczne.
Dodatkom do żywności dopuszczonym w UE przypisuje się numery E. Litera E oznacza „jadalne” lub „Europę”. Numer E pozwala jednoznacznie zidentyfikować substancję. Musi być podany na liście składników pakowanych produktów spożywczych wraz z nazwą kategorii (np. środek konserwujący, substancja żelująca itp.).