Wandeltip: de Serra de Tramuntana

Op slechts enkele vlieguren afstand en altijd goed bereikbaar wacht het UNESCO-werelderfgoed „Serra de Tramuntana“. Een klein paradijs, bestaande uit bergwandelpaden, adembenemende uitzichten en meren met bergpanorama. We hebben deze oase ver weg van het gebruikelijke massatoerisme opnieuw voor jullie bezocht om de mooiste etappes van de langeafstandswandelroute GR221 te bewandelen en een dringende wandelrecommendatie te doen.

Dag 1 – Bergdorp Valldemossa naar Refugi Can Boi in Deià

Aan ieder begin woont een betovering. Helaas bestaat die betovering bij aankomst op Mallorca meestal uit niets dan schlagermuziek en het aangeschoten gezang van jonge mannen die hun week aan de Ballermann doorbrengen. We verlaten de luchthaven en nemen een taxi die ons voor iets minder dan €40 naar het werkelijk mooie, zij het toeristisch meestal overvolle bergdorp Valldemossa brengt. De temperatuur bij vertrek om 14:00 uur bedraagt 35 °C, daarom vullen we onze watervoorraad aan tot elk 3 liter. Het begin van de GR221 ligt aan het einde van de Carrer Oliveres. Het gaat direct behoorlijk bergopwaarts over voornamelijk verharde oude houtskoolbranderspaden. Na Deià zijn er nu meerdere routes.

We volgen de weg bij het controlehuis en houden rechts de berg aan tot boven. Ongeveer 50 m na het geitenhek aan het einde van het pad leidt links een onopvallend pad het bos in. Kort voordat de afdaling naar Deià begint, worden de inspanningen beloond met werkelijk sensationele uitzichten over steile hellingen heen op de helderblauw schitterende Middellandse Zee. Het wandelpad naar Deià is deels maar matig zichtbaar. Als je je echter aan de steenmannetjes houdt, kom je veilig op je bestemming aan.

 Dag 2 – Deià tot aan Refugi Muleta in Port de Sóller

De etappe naar Port de Sóller willen we niet via de standaardvariant afleggen, maar via de veel aantrekkelijkere variant over het oude piratenpad langs de kust. Om deze variant te beginnen, dalen we af naar Cala Deià. Ongeveer 20 meter vóór het strand gaat aan de rechterkant een onopvallend pad omhoog. Je zit goed als een bord na enkele meters de weg naar Sóller aangeeft. Deze wandelvariant voert over smalle paden, bijna altijd langs de kust. Het pad is op sommige plaatsen slecht aangelegd en bepaalde subvarianten brengen een zeker risico op een val met zich mee. Daarom zou ik dit pad niet aanbevelen als familiewandeling. De etappe is in enkele uren af te leggen, waardoor we vroeg bij Refugi Muleta aankomen. We gebruiken de resterende tijd om te ontspannen en genieten hoog boven de daken van Port de Sóller van een schitterende zonsondergang.

 Dag 3 – Sóller tot Refugi Tossals Verds

Het is nog steeds 35 °C en de etappe van vandaag wordt zwaar. Vier liter drinkwater wegen zwaar, maar zijn een geschikte hoeveelheid voor de komende wandelroute. We besparen ons de wandeling langs saaie wegen naar Sóller en nemen de tram. Vanaf het marktplein in Sóller volgen we de borden naar Biniaraix. De GR221 slingert door de kloof van Biniaraix over verharde paden. Eenmaal boven worden we enerzijds beloond met een adembenemend uitzicht over Sóller aan de voet van de kloof en anderzijds met een veelbelovend uitzicht op het stuwmeer van Cúber, dat uitnodigt tot een welkome pauze. Na het stuwmeer zijn er twee mogelijkheden om Refugi Tossals Verds te bereiken. De ene is saai en voert grotendeels langs een waterleiding; wij nemen de andere. Het pad buigt naar rechts af en gaat opnieuw steil omhoog langs een stenen muur, waarvan het verloop vanaf het stuwmeer al goed zichtbaar is. Op de bergkam waait een verfrissende wind ons tegemoet en ligt er een schitterend dal voor ons. Nu dalen we voornamelijk door het dal af, totdat het pad langs een veiligheidsketting steil de rotsen in voert. Vanaf hier is Refugi Tossals Verds niet ver meer. Ondanks de doorgelegen matrassen slapen we uitzonderlijk goed.

 Dag 4 – Tossals Verds tot Refugi Son Amer?

Het mooiste deel van de wandeling hebben we voor de laatste dag bewaard. We vertrekken vanuit de refugio en volgen de GR221 in de richting van het klooster van Lluc. Het pad voert nu door een uitgestrekt bos, wat bij de terugkerende temperaturen van 35 °C zeer aangenaam is. Het pad loopt bergop het Massanella-gebergte in; het bos eindigt veel te vroeg, waardoor de zon vrij spel krijgt en ons warm roostert. De top wordt verrassend snel bereikt en daarna volgt een lange afdaling, langs talloze schapen, totdat de weg Ma-10 het pad kruist. De standaardvariant zou nu zijn om ongeveer een halfuur de GR221 te volgen en in het klooster van Lluc of in de refugio Son Amer neer te strijken, maar wij willen de dag verder benutten en naar mijn mening het interessantste deel van het eiland bewandelen: de Torrent de Pareis. We kiezen voor de variant van de afdaling naar Sa Calobra.

 Bijgevoegd: Escorca – Torrent de Pareis

Om bij het startpunt te komen, lopen we over de weg Ma-10. Het pad begint bij de linkerparkeerhaven, achter een wegwijzer naar de Torrent de Pareis. We besluiten onze rugzakken tussen de rotsen te verstoppen en ze later weer op te halen. (Een taxi zal ons terugbrengen.) Natuurlijk kan het pad ook met rugzak worden bewandeld, maar omdat er veel geklommen en gesprongen moet worden, is de afdaling met een vrije rug twee keer zo prettig. Als we de steenmannetjes volgen, begint na ongeveer 500 meter de afdaling en krijgen we het eerste zicht op de werkelijk indrukwekkende kloof. De afdaling naar de kloof duurt ongeveer een uur. De Torrent de Pareis wordt gekenmerkt door grote rotsblokken waar je deels overheen moet klimmen en deels onderdoor moet kruipen. Het is een werkelijk prachtig avontuur en de mooiste manier om een wandelvakantie af te sluiten. Dit deel van de wandeling moet met stevig schoeisel en voldoende concentratie worden afgelegd, omdat één verkeerde stap kan leiden tot een val van meerdere meters op graniet. Na ongeveer 3,5 uur bereiken we het strand van Sa Calobra.